benim ömrümü böl parçalara

mevsimlere

eğer yer tutarsa

patlamaya hazır gül tomurcuklarında

göğün gürleyen tenhasında

sesin duyulmadığı

uçsuz bucaksız yanlızlıklarda

bu saydıklarımın hiç birinden

farkım olmadı oysa

farklı görmedim

ismimi kulağıma fısıldadığında

işte o korkunç varoluşun

varım demesinde

ben varmışım gibi

ömrümü böldüm ayrılmayan parçalara

al beni sonsuz mevsimlere

sende kalsın diye

inan çıktım yola

 

faruk iremet

2011-02-01